Voetbalvader

Geschreven door: Erik Royen

Voetbalvader 5

Als vader van 2 jongens met een passie voor voetbal, ontkom ik er niet aan dat ik regelmatig op het voetbalveld sta. Komt dat even mooi uit, want ik heb zelf misschien nog wel een grotere passie voor voetbal. In dit blog hou ik jullie als voetbalvader op de hoogte van de beslommeringen op en naast het voetbalveld.

Delen op social media? Dat kan!

412 Views

Spread the word

Cupfighters

 

Het is zover, vandaag staat de kwartfinale van het bekertoernooi op het programma. Het team van Finn en het team van Jelle, de JO9-1 en de JO10-1 van SV Haslou hebben zich beiden geplaatst voor de kwartfinale. Finn speelt om 09.00 uur en Jelle om 10.15 uur, beiden thuis. Dat is erg mooi, want dan kan ik beide wedstrijden coachen en meemaken.

 

Om 6.45 uur gaat de wekker. Ja met zo’n hobby zit uitslapen er niet meer in. Ik maak Jelle en Finn wakker. Het opstaan wil nog niet zo vlotten. Finn moet er toch echt wel uit, want hij moet als eerste aan de bak. Jelle kan nog even blijven liggen, want hij heeft afgelopen donderdag bij het uitstappen van de auto zijn hamstring verrekt. Waarschijnlijk overbelasting. Geen kwartfinale voor hem, echt balen.

 

Omdat de JO9-1 al om 8.15 uur verzamelt bij SV Haslou ben ik om 08.00 uur aanwezig om het veld uit te zetten. Om de entourage voor de jongens te vergroten heb ik het veld zo uitgezet, dat we recht voor de tribune van het hoofdveld spelen. Deze positie op het veld is tevens handig, omdat ik nu het veld op de maximale toegestane afmetingen kan uitzetten. Dat komt onze 2 voetballende teams meestal ten goede, zo krijgen ze namelijk iets meer ruimte op het veld en kunnen ze de bal nog beter rondspelen.

 

Het veld staat klaar en de jongens arriveren. Ze hebben er duidelijk zin in vandaag. Zoals iedere week kleden de jongens zichzelf om, houden we onze bespreking en doen ze hun warming-up. Dan is het moment aangebroken. Ik laat de jongens van beide teams in de ‘catacomben’ van de tribune verzamelen en ‘Rattle’ van de Bingo Players klinkt uit de speakers. Beide teams lopen met gespannen koppies het veld op, alsof de kwartfinale van de Champions League op het programma staat. Handjes geven en we kunnen beginnen. Na 5 minuten staat het al 4-0. Dit is een makkie.

 

Tranen

 

In de rust wissel ik Finn. Op datzelfde moment zie ik een appje, dat Bas van de JO10-1 ziek is. Dit betekent met de blessure van Jelle erbij, dat we zo meteen geen wissel meer hebben bij de JO10-1. Ik vraag Finn of hij zin heeft om mee te spelen bij de JO10-1. Finn zegt volmondig ja. Ik vertel hem, dat hij dan nu beter niet meer kan invallen bij de JO9-1. Dikke tranen. “Ik wil wel nog voetballen, want ik wil 10 doelpunten maken”, zegt Finn. Om zijn fanatisme te belonen, laat ik hem nog 3 minuten meespelen in de 2e helft. Daarna mag hij uitrusten. Uiteindelijk winnen we de wedstrijd met 16-2. Mooie prestatie van de jongens. We staan in de halve finale.

 

Man of the match

 

Dan is de JO10-1 aan de beurt. Zonder Jelle, maar met Finn. We beginnen goed aan de wedstrijd. We staan binnen een minuut 1-0 voor. Daarna gaat het moeilijker. Tijdens de 1e time-out, na 12,5 minuut spelen, staat het 2-1. Dan komt Finn erin als rechter verdediger. Ik ben erg benieuwd hoe hij zich staande gaat houden. Finn is namelijk redelijk klein van stuk en dat is deze tegenstander zeker niet. Het eerste balcontact van Finn is meteen ongelukkig. Hij speelt de bal net iets tekort terug naar onze keeper en de spits van Schaesberg heeft de bal voor het intikken: 2-2. Oh oh als dit maar goed gaat.

 

De wedstrijd gaat verder en het lijkt of zijn fout, Finn extra motivatie heeft gegeven. Finn speelt de beste wedstrijd, die ik tot nu toe van hem gezien heb. Hij heeft elke bal, strooit met passjes, geeft een assist, knalt een deuk in de lat en coacht zijn teamgenoten alsof hij er al jaren mee samen speelt. Een genot om te zien. We winnen de wedstrijd met 6-3 en dus staat ook de JO10-1 in de halve finale. Groot feest in het kleedlokaal. De jongens zingen en lopen de polonaise onder de douche.

 

Fortuna Sittard

 

Ik loop lachend richting het ballenhok en kom bij het kleedlokaal van Schaesberg een oude bekende tegen. “Hoe gaat het met je? Heeft je zoon meegespeeld”, vraag ik hem. “Nee, ik ben scout bij Fortuna Sittard geworden”, antwoordt hij. Hij vraagt me wie onze nummer 6 is. Onze nummer 6 is hem opgevallen en hij vraagt of deze jongen wil komen mee trainen bij de Onder 10 van Fortuna. Nummer 6 is Finn. Het moet niet gekker worden. Finn wordt gescout voor de Onder 10 van Fortuna. Ik vertel hem, dat Finn pas 8 jaar is en al bij MVV speelt en dat het hem daar super goed bevalt. Na lang aandringen beloof ik hem, dat ik de vraag aan Finn zal voorleggen. Thuis aangekomen vertel ik Finn het nieuws over Fortuna. Hij vindt het natuurlijk erg leuk, maar bedankt voor de eer. Hij blijft voorlopig lekker bij SV Haslou en MVV. Ik zou zeggen op naar de halve finales.

Over Erik Royen

Een passie voor het werken in en met teams en het neerzetten van tastbare resultaten drijven Erik om zijn opgedane ervaringen en inzichten in het bedrijfsleven en de sport breed te delen. Gedreven, open, enthousiast en altijd plezier willen hebben in de dingen die hij doet, zijn kenmerkend voor hem. Met deze combinatie van eigenschappen haalt Erik het beste in zichzelf en teams naar boven.

© 2019 - Team Changing Academy | Privacy | Voorwaarden | Identiteit en ontwikkeling door Folded Paper