Voetbalvader

Geschreven door: Erik Royen

Voetbalvader 7

Als vader van 2 jongens met een passie voor voetbal, ontkom ik er niet aan dat ik regelmatig op het voetbalveld sta. Komt dat even mooi uit, want ik heb zelf misschien nog wel een grotere passie voor voetbal. In dit blog hou ik jullie als voetbalvader op de hoogte van de beslommeringen op en naast het voetbalveld.

Delen op social media? Dat kan!

376 Views

Spread the word

Definitieve selectie

 

Eindelijk is het dan zover. Na negen maanden iedere zondag vroeg op staan, hard trainen, spannende wedstrijden, selectiemomenten, blijdschap, teleurstellingen en afscheid nemen van teamgenootjes, krijgen Jelle en de andere jongens deze week te horen wie er allemaal bij de definitieve Onder 11 selectie van MVV zit. Nu ik deze zin zo op papier zet realiseer ik me, dat het best wel een rollercoaster van emoties is geweest, zoals het bij sport hoort. Wat hebben Jelle en Finn de afgelopen tijd toch mooie dingen mogen meemaken en ook minder leuke als ze weer afscheid moesten nemen van vriendjes in hun team bij MVV. Wat dat betreft krijgen ze een snelcursus volwassen worden.

 

Laatste toernooi

 

Tijdens de vorige training lieten de trainers van MVV aan alle ouders weten, dat er nog een laatste toernooi voor de Onder 10 zal plaatsvinden voor de bekendmaking van de definitieve selectie voor de nieuwe MVV Onder 11. Het team waar Jelle heel graag voor wil gaan uitkomen. Jelle is, na 2 weken “relatieve rust” voor een kind van 10, gelukkig weer hersteld van zijn hamstring blessure. Hij had slechts een kleine verrekking in zijn hamstring en gelukkig geen scheurtje. Anders had hij vandaag zeker niet mee kunnen doen. Door deskundig advies van bevriende fysiotherapeuten hebben we dit 10 dagen geleden middels een echo kunnen vaststellen. Jelle kan dus meedoen vandaag. Ik ga vandaag naar PSV – De Graafschap kijken. Onderweg naar Eindhoven bedenk ik me dat Jelle vandaag misschien wel zijn laatste minuten voor MVV speelt. Die gedachte laat ik snel los, want ik heb er redelijk veel vertrouwen in dat hij deze week te horen gaat krijgen dat hij door mag.

 

Goed voorteken

 

Thuisgekomen van een slechte wedstrijd bij PSV vraag ik Jelle hoe het bij MVV is gegaan. Ik hoop dat hij meer heeft laten zien dan de gemiddelde PSV-speler vandaag. “Goed”, zegt Jelle. Zoals altijd kort en bondig als ik hem iets vraag over zijn belevenissen die dag. Als ik hem deze vraag stel na een dag school is het antwoord meestal: “Saai”. Dus goed is al positief. Ik probeer er toch nog iets meer uit te krijgen bij hem en na een paar keer doorvragen begrijp ik dat hij een paar assists heeft gegeven en gescoord heeft. Tevens kan ik uit de namen van zijn teamgenoten opmaken dat hij in het team zat met jongens waarvan ik denk dat ze zeker door gaan. Dat is een goed voorteken.

 

Persoonlijk gesprek

 

‘s Avonds krijg ik van MVV een uitnodiging voor een persoonlijk gesprek in de mail. Een mooie vooruitgang ten opzichte van de vorige keer, toen we het nog met een telefoontje moesten doen. Wij zijn dinsdagavond om 18.30 uur aan de beurt. Jelle mag zelf jammer genoeg niet mee. Ik weet eerlijk gezegd niet wat hierin de afweging van MVV is. Ik ben wel blij, dat de trainers van MVV de keuze nu wel in een persoonlijk gesprek toelichten.

 

Op maandag zijn er ook al een aantal spelers aan de beurt. Waaronder één van de twee beste vrienden van Jelle. Dat is ook wel grappig eigenlijk. Zijn twee beste vrienden spelen ook allebei bij MVV. Dit gesprek vindt plaats op het moment dat ik de jongens van de JO9 van Haslou train. Tijdens de training denk ik er nog aan en ik hoop dat hij door is. Op het eind van de training zie ik de vader van hem komen en ik vraag hem hoe het gesprek is verlopen. “Helaas, hij is niet door”, is het antwoord. Daar sta ik dan met mijn bek vol tanden. Dit is weer een van die momenten, dat ik niet weet wat ik moet zeggen. Voor mijn gevoel is alles wat ik nu zeg toch niet goed. “K.. man”, zijn mijn woorden. Zelf is hij er reëel onder en zegt dat hij het wel verwacht had. Toch blijft het vervelend als je het daadwerkelijk te horen krijgt.

 

Kippenvel

 

Ik start de training van de JO10 van Haslou. In dit team spelen Jelle en zijn vriend. Tijdens de training merk ik dat de altijd vrolijke jongen zichzelf niet is. Hij is er met de aandacht niet bij. Begrijpelijk. Jelle en de rest van jongens weten nog van niets. Jelle zal het heel jammer vinden en de rest van het team zal blij zijn dat hij bij Haslou blijft. Gemengde gevoelens. Na de training vind ik een momentje om hem even alleen te spreken. De jongen vermant zich om zijn tranen niet te laten gaan. Nu ik het opschrijf krijg ik alweer kippenvel. Keihard is het voetbalwereldje en weer een bewijs hoe dicht vreugde en verdriet bij elkaar liggen. Thuisgekomen vertel ik het Jelle. Hij vindt het inderdaad heel erg jammer dat zijn beste vriend er niet bij zit. De spanning voor morgen loopt op.

 

Vieren

 

Vandaag zijn wij aan de beurt. Jelle en Finn gaan toch mee naar MVV. Ze willen graag zo snel mogelijk horen of Jelle mag blijven. Aangekomen bij De Geusselt wachten Jelle en Finn in de auto en zien Nicole en ik dat we niet alleen zijn. Er zijn nog meer ouders aanwezig. “De gesprekken zullen wel uitgelopen zijn”, denk ik. Binnengekomen bij de business club zie ik een 40-tal stoelen klaar staan. Er zitten al een heel aantal ouders van andere MVV-spelertjes. Dan valt het kwartje en besef ik me “Jelle is door”. Dit zijn de ouders van de jongens die door zijn. Wat ben ik blij voor Jelle. Ik voel mijn trots van binnen gloeien. Dan krijgen we het nieuws echt te horen. Jelle gaat minimaal een jaar voor MVV spelen. Wat voor avonturen staan ons dit jaar nog te wachten. Ik heb er nu al ontzettend veel zin in. Aangekomen bij de auto vertel ik het Jelle en Finn. Wat is Jelle blij en wat is Finn trots op zijn grote broer. Leuk om te zien. Om het te vieren gaan we als echte topsporters naar de McDonalds in De Geusselt.

 

Fantaseren

 

Voor Finn blijft het nog even afwachten en spannend. Bij MVV zijn ze zich aan het beraden of ze komend seizoen ook voor het eerst een Onder 10 willen gaan formeren. Het zou dus zo maar kunnen zijn, dat Finn het volgend seizoen ook definitief naar MVV over gaat. Jelle en Finn fantaseren op de terugweg al over de toekomst. “Papa als wij allebei bij MVV op het eerste komen, dan zijn wij de nieuwe broertjes De Jong van MVV”. Nicole en ik lachen. “Laten we eerst maar eens genieten van dit moment en dan op naar het volgende”.

Over Erik Royen

Een passie voor het werken in en met teams en het neerzetten van tastbare resultaten drijven Erik om zijn opgedane ervaringen en inzichten in het bedrijfsleven en de sport breed te delen. Gedreven, open, enthousiast en altijd plezier willen hebben in de dingen die hij doet, zijn kenmerkend voor hem. Met deze combinatie van eigenschappen haalt Erik het beste in zichzelf en teams naar boven.

© 2019 - Team Changing Academy | Privacy | Voorwaarden | Identiteit en ontwikkeling door Folded Paper