Voetbalvader

Geschreven door: Erik Royen

Voetbalvader 9

Als vader van 2 jongens met een passie voor voetbal, ontkom ik er niet aan dat ik regelmatig op het voetbalveld sta. Komt dat even mooi uit, want ik heb zelf misschien nog wel een grotere passie voor voetbal. In dit blog hou ik jullie als voetbalvader op de hoogte van de beslommeringen op en naast het voetbalveld.

Delen op social media? Dat kan!

217 Views

Spread the word

Super Saturday

1 juni 2019. Dat wordt de Super Saturday voor de JO9-1 en JO10-1 van SV Haslou. Beide teams hebben zich het afgelopen seizoen een weg naar de bekerfinale gebaand. Prachtige wedstrijden gespeeld en af en toe moeizame, maar door telkens de wedstrijden met de volle winst af te sluiten, maakt dat we 1 juni 2019 met 2 jeugdteams in de bekerfinale staan. Volgens mij een unieke prestatie in de geschiedenis van SV Haslou. Maar daar kopen we niks voor. Het wordt pas echt uniek als we met 2 bekers terug naar “Aelse” komen.

 

Vervallen

 

“Alfa Sport JO9-1 – SV Haslou JO9-1 VERVALLEN” luidt het bericht in de Voetbal.nl-app. Vervallen? Wat is dit? Gaan we op een ander moment spelen? Gaat de finale niet door? De ene na de andere vraag schiet door mijn hoofd. Dit kan toch niet waar zijn. Ik neem snel contact op met onze wedstrijdsecretaris en hij bevestigt het bericht. De bekerfinale van de JO9-1 is vervallen. Dit kan toch niet waar zijn. Uit navraag blijkt dat onze tegenstander, het team van Alfa Sport, helaas niet aanwezig kan zijn. Zij zitten in Engeland en kunnen de bekerfinale dus niet spelen. Dat is balen zeg.

 

Dilemma

 

Dan komt de vraag van de KNVB: “Willen jullie de bekerfinale spelen tegen de verliezend halve finalist of willen jullie de beker komen ophalen zonder te spelen?” Serieus? Moet ik hier nu uit gaan kiezen? Spelen tegen EHC/Heuts JO9-1, het team waar we vorig jaar de bekerfinale van verloren hebben, of niet spelen, de beker gewoon ophalen en ons plaatsen voor de districtsfinale. Mijn besluit is snel gemaakt. Beker ophalen, feestje vieren en op naar nog een finale. Ik bel mijn collega trainer en ik leg hem de vraag ook voor. Hij twijfelt geen seconde: “We gaan de beker ophalen. Als Federer in de finale staat tegen Djokovic en deze raakt voor de finale geblesseerd dan gaat hij ook niet tegen Nadal spelen.” Inderdaad, dat is een mooie vergelijking. Ik vertel Finn het nieuws. “Yessss, we hebben de beker!“ is zijn reactie. Mooi, dan hebben we de goede keuze gemaakt. Ik was bang dat de jongens liever hadden willen spelen. Conclusie: we hebben al 1 beker gewonnen. Beetje vreemd, maar wel lekker!

 

Voorbereiding

 

In de dagen voor de finale proberen we als trainersstaf de jongens altijd zo goed mogelijk voor te bereiden. Gezonde maaltijden, voldoende slaap, arbeid-rust verhouding houden we goed in de gaten enz. We willen niets aan het toeval overlaten. Flauwekul natuurlijk, maar het andere uiterste is naar de Sleep-Inn gaan voorafgaand aan de bekerfinale. De Sleep-Inn is een superleuk 3-daags durend voetbalkamp bij SV Haslou. De jongens blijven dan ook ’s nachts bij de voetbalclub. Ik zeg bewust blijven, want van slapen komt meestal erg weinig terecht. De Sleep-Inn vindt dit jaar van 30 mei tot en met 1 juni plaats. Precies voor de bekerfinale. Slechter had niet gekund. Jelle en 4 van zijn teamgenoten hebben zich opgegeven en zijn donderdag en vrijdag op de Sleep-Inn. Gelukkig heb ik de 5 jongens er  van kunnen overtuigen, dat ze op zijn minst vrijdagnacht thuis gaan slapen. De andere 3 gaan gelukkig niet. Ik hoop dat deze verre van optimale voorbereiding ons de bekerwinst niet gaat kosten.

 

Opstaan

 

Ik word met een goed gevoel wakker. Vandaag staat de bekerfinale op het programma. Ik heb er heel veel zin in. Ik ben als eerste wakker in huize Royen. Finn is wel nog op de Sleep-Inn, Nicole ligt te snurken en Jelle ligt in diepe coma na een nacht niet slapen. Kas, vriendje en teamgenoot van Jelle, ligt in het bed van Finn in een even diepe slaap. Ook hij was op de Sleep-Inn. Als dit maar goedkomt.

 

Finale

 

In Voerendaal aangekomen worden we begeleidt naar ons kleedlokaal. De jongens zijn erg rustig. Dit is niet normaal. Is het de spanning of toch de vermoeidheid? De warming-up is ook tam. Ik laat de jongens een klein positiespel spelen en daarna nog wat sprintjes maken om ze op scherp te zetten. Langzaam maar zeker komt er wat kleur op de koppies. We gaan nog een keer naar binnen. Ik spreek de jongens toe en geef ze als laatste mee er vol voor te gaan en ook te genieten, want dit soort wedstrijden speel je niet vaak. De meeste voetballers zelfs nooit. We gaan samen met Daalhof het veld op. De Champions League hymne klinkt, grote getalen supporters staan langs de kant, spandoeken hangen op, bengaals vuurwerk brandt en toeters loeien. Wat een ambiance. Zoals het hoort bij een finale.

 

Beginsignaal

 

Het beginsignaal klinkt. “We zijn begonnen jongens”, roep ik al heel snel. De wedstrijd gaat gelijk op, maar we kunnen en moeten stukken beter. Jelle daarentegen start wel sterk en laat zijn tegenstander een paar keer staan alsof hij er niet is. Hij creëert een aantal kansen, maar de keepster heeft telkens een antwoord. Dan pakt Jelle de bal, passeert weer zijn tegenstander, schiet en scoort 0-1. Super actie en een mooie goal. De wedstrijd gaat verder en het wordt een echte thriller. Het wordt 1-1 en 2-1 voor Daalhof. Onze verdediging ziet er twee keer niet goed uit. Het zal toch niet waar zijn. Jelle passeert zijn man weer eens en geeft een voorzet op Kas. Kas scoort achter zijn standbeen langs 2-2. Wat een goal en een goed moment vlak voor rust.

 

Rust

 

We gaan naar binnen en ik merk aan de jongens dat ze er geloof in krijgen. We zijn ook de beter voetballende ploeg. Daalhof zet daar met hun heel sterke keepster alleen maar lange ballen en fysiek spel tegenover. Soms veel te fysiek. Met name Jelle wordt regelmatig omver geschoffeld door zijn tegenstanders. Hij heeft er inmiddels een aantal versleten, maar ze krijgen vandaag geen vat op hem en dat moet hij vaak ontgelden. Huilend van boosheid zit hij in het kleedlokaal. Doorgaan Jelle dit ga je nog meer tegenkomen in je voetbalcarrière.

 

Tweede helft

 

Waar we in de eerste helft gestopt waren, gaan we in de tweede helft verder, het blijft spannend. Het wordt 2-3 door Vince, 3-3, 3-4 door een geweldige solo van Dani op pure wilskracht en weer 4-4. Wat een wedstrijd. We zijn nog steeds beter en ook veel gevaarlijker. Dit moet toch goedkomen, maar de stand vertelt nog steeds iets anders. Daalhof blijft maar terugkomen. Dan maakt Vince met zijn fantastische linker 4-5. Er lijkt iets te knakken bij Daalhof. Dit is de vierde keer dat ze op achterstand komen en er is nog maar 6 minuten te spelen. Tycho scoort de 4-6 met zijn chocoladebeen en Vince heeft het slotakkoord met een poeier in de driehoek 4-7. De scheidsrechter fluit voor de laatste keer. De beker is binnen. En helemaal verdiend.

 

Huldiging

 

De jongens van de JO9-1 en de JO10-1 vieren samen feest op het veld. We hebben 2 bekers gewonnen. Niet normaal. Wat een prestatie van de jongens. Eentje om mega trots op te zijn. Na de prijsuitreiking in Voerendaal gaan we met de jongens terug naar de Sleep-Inn in de kantine van SV Haslou. Na de welverdiende frites en frikandel worden de teams gehuldigd aan het einde van de Sleep-Inn. Een onvergetelijk weekend. Nog even genieten en dan op naar de districtsfinales.

Over Erik Royen

Een passie voor het werken in en met teams en het neerzetten van tastbare resultaten drijven Erik om zijn opgedane ervaringen en inzichten in het bedrijfsleven en de sport breed te delen. Gedreven, open, enthousiast en altijd plezier willen hebben in de dingen die hij doet, zijn kenmerkend voor hem. Met deze combinatie van eigenschappen haalt Erik het beste in zichzelf en teams naar boven.

© 2019 - Team Changing Academy | Privacy | Voorwaarden | Identiteit en ontwikkeling door Folded Paper